Color II Color I

Encyklopedia

ASU-85 (Awiadesantnaja Samochodnaja Ustanowka)

ASU-85 (Awiadesantnaja Samochodnaja Ustanowka) ASU-85 (Awiadesantnaja Samochodnaja Ustanowka)

Działo samobieżne skonstruowane dla potrzeb wojsk powietrzno-desantowych w Związku Radzieckim w 1958 roku. Głównym jego zadaniem było zwalczanie broni pancernej.

Doświadczenia II wojny światowej podczas, której przeprowadzono kilka dużych operacji z użyciem oddziałów spadochroniarzy wykazały potrzebę wsparcia lądujących oddziałów bronią ciężką. Na początku lat 50.-tych XX wieku w ZSRR skonstruowano działo samobieżne ASU-57, uzbrojone w armatę przeciwpancerną kalibru 57 mm. Masa pojazdu wynosiła 3,5 t. co pozwalało na desantowanie z samolotu za pomocą spadochronów. Powstałe kilka lata później ASU- 85 uzbrojone było w armatę ppanc. 85 mm ale ważył 15,5 t. Desant z użyciem spadochronów był niemożliwy z powodów technicznych. Zakładano, że oddziały desantowe zdobędą lotnisku na którym wylądują samoloty AN-12 i An-22. Pierwszy zabierał na pokład jeden pojazd, w przypadku AN-22 przewożono 2 działa samobieżne. Do Wojska Polskiego pojazdy trafiły jesienią 1965 roku po manewrach „Burza Październikowa 65”.

Podczas tych manewrów na lotnisko w Erfurcie w Niemczech Wschodnich zrzucono jednorazowo całą 6 Pomorską Dywizje Powietrzno–Desantową, skakało wtedy 4130 żołnierzy. Polaków wspierały ASU-85 z radzieckiej 7 Gwardyjskiej Dywizji Powietrznodesantowej z Kowna. Łącznie do 6 PDPD trafiło 25 pojazdów, które tworzyły 35 Dywizjon Artylerii Samobieżnej. Wycofano je ze służby po 1976 roku. Jeden z egzemplarzy o numerze taktycznym 9011 trafił do zbiorów Muzeum im. Orła Białego w Skarżysku-Kamiennej.

ASU -85 określa się w terminologii wojskowej jako lekkie działo samobieżne, do konstrukcji użyto podwozia czołgu pływającego PT-76.

Dane techniczne:

Waga: 15,5 tony Pancerz: 15-40 mm, Długość: 8,44 m, Szerokość: 2,97 m, Wysokość: 1,94 m,

Prędkość: 45km/h, Uzbrojenie: armata D-70 kal. 85 mm, karabin maszynowy PKT kal. 7,62 mm.